عضویت کلیسایی به این صورت است که کلیسا ملزم به بازخواست و داوری اعضای خود است. به نظر می رسد کلیسا آخرین «دادگاه استیناف» در امور مربوط به عضویت باشد.

«اگر برادرت به تو بدی کرد، برو و با او در خلوت درباره آن موضوع صحبت کن . اگر به سخن تو گوش دهد، برادرت را دوباره به دست آورده ای. اما اگر گوش نکرد، یک یا دو نفر دیگر را همراه خود ببر تا هر اتهامی با شهادت دو یا سه شاهد ثابت شود. اگر از گوش دادن به آنها امتناع کرد، آن موضوع را به اطلاع کلیسا برسان و اگر حتی از گوش دادن به سخنان کلیسا امتناع کرد، با او مثل یک بیگانه رفتار کن ..» متی ۱۸:۱۵-۱۷

اگر چیزی به نام عضویت کلیسایی وجود نداشت ، چگونه میتوانستیم گروهی از افرادی را تعریف کنیم که این امر حیاتی را انجام میدهند تا کسانی را که توبه نکرده اند را به توبه تشویق کنند و کمک به اصلاح عمل در آنها بکنند و درباره جایگاه آنها در جامعه مسیحی قضاوتی عادلانه ارائه کنند؟ «کلیسا» باید یک گروه قابل تعریف برای رسیدگی به چنین موضوعاتی باشد، به طوری که ما بدانیم که عیسی مسیح وقتی میگوید: «به کلیسا بگویید» دقیقأ به چه کسانی اشاره میکند.

انصراف از عضویت

تکفیر به معنای انصراف از عضویت کلیسایی است. پولس هنگامی که به ضرورت بیرون کردن کسی از کلیسا می پردازد، این را نشان می دهد.

زیرا من با افراد خارج از کلیسا چه کار دارم که درباره آنها قضاوت کنم ؟ آیا این افراد داخل کلیسا نیستند که باید درباره آنها داوری کنید؟ خدا افرادی را که بیرون کلیسا هستند را خود، قضاوت می کند. شما شخص شریر را از میان خود پاک کنید و برانید » اول قرنتیان ۵:۱۲،۱۳.

در اینجا دو مفهوم قابل توجه وجود دارد. نخست، گروهی «در کلیسا» و گروهی «خارج از کلیسا» هستند. پس بودن در کلیسا ، قابل تعریف است. ثانیاً، شخص را می توان از «در کلیسا بودن » حذف کرد. اگر چیزی به نام عضویت وجود نداشت، چنین حذف رسمی امکان پذیر نبود. عضویت کمک می کند تا مشخص شود چه کسی در جایگاه پاسخگویی به هیئت کلیسایی است.

یادآوری، خواندن، آرامش و آموزش؛

پولس نوشت: این چیزها را فرمان بده و بیاموز. هیچ کس تو را در جوانی، خوار نشمارد، بلکه برای مؤمنان در گفتار و کردار ، در محبت و ایمان و پاکی الگو و نمونه باش . تا زمانی که من بیایم، وقت خود را صرف خواندن کتاب مقدس برای همه و موعظه و تعلیم عموم کن و » اول تیموتائوس ۴:۱۱-۱۳.

ظاهراً محلی که این کار انجام شد، در کلیسا بود. ما ممکن است مسیح را از طریق نان و شراب حتی در زمانیکه تنها هستیم به یاد آوریم چنانچه برخی افراد چاره ای جز این ندارند برای عدم حضور فیزیکی در کلیسا، اما این دستور در کتاب مقدس وجود دارد: «از ملاقات با هم در مجالس کلیسایی غافل نشویم، همانطور که عادت برخی است، بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق کنیم، مخصوصأ در این زمان که روز موعود نزدیک است» عبرانیان ۱۰:۲۵.

این تمایل وجود دارد که برخی از اعضای اسمی یک کلیسا باشند اما هرگز در آن شرکت نکنند. شاید آنها دور زندگی می کنند و پیوستن به یک کلیسای محلی را انتخاب نکرده اند. شاید روش های الکترونیکی و از راه دور ترجیح داده شوند. نه کلیسایی که آنها اسماً عضو آن هستند و نه هیچ کلیسای محلی در موقعیت مناسبی برای خدمت یا خدمت به این برادران و خواهران نیستند. کار خیر خواهانه و کمک کمی وجود دارد که دیگران می توانند برای ما در این موقعیت انجام دهند، و حتی کمتر از آن که ما ممکن است برای آنها انجام دهیم اگر جدا و منزوی باشیم.